Powsta­nie stycz­nio­we upa­dło, bo za mało ludzi wzię­ło w nim udział i chło­pi nie czu­li przy­na­leż­no­ści do naro­du — to odwet za wie­lo­wie­ko­we nie­wol­nic­two i wyzysk oraz wyraz ciem­no­ty — roz­bie­ra i okra­da tru­pa zupeł­nie bez­na­mięt­nie, bez cie­nia zwąt­pie­nia, czy ten czyn Rozdzióbią nas kruki, wrony Stefana Żeromskiego to utwór z pierwszego tomu opowiadań z 1895 r. Gorzka refleksja o losach powstańców styczniowych. Egoizm chłopa w stosunku do zabitego powstańca. Tytuł „Rozdzióbią nas kruki, wrony…" to ze strony Żeromskiego próba demitologizacji nieudanego powstania styczniowego. Autor ukazał je od bardzo realistycznej i naturalistycznej strony. Nazwa noweli odnosi się bezpośrednio do ptaków, które zjadały martwego Szymona Winrycha , jego konia i zapewne poległych w walkach Rozdzióbią nas kruki, wrony - streszczenie Głównym bohaterem opowiadania Stefana Żeromskiego pt. Rozdzióbią nas kruki, wrony… jest Andrzej Borycki, który ze względu na swoją powstańczą działalność, posługuje się nazwiskiem Szymon Winrych . Tekst: Katarzyna Tomaszek Opracowanie i multimedia: Englishsquare.pl sp. z o.o. Bibliografia: Źródło: Eliza Orzeszkowa, Gloria victis, [w:] Utwory zebrane, Warszawa 1974, s. 136. Źródło: Stefan Żeromski, Rozdzióbią nas kruki, wrony…, [w:] Opowiadania, Warszawa 1971, s. 17. W opowiadaniu Rozdzióbią nas kruki, wrony Żeromski bardzo wyraźnie pokazuje swoje przekonanie dotyczące przyczyn klęski powstania, wskazując na stosunki społeczne w Polsce. Przypomina więc nie tylko bolesną historię samego powstania, które z wielu ludzi czyniło bohaterów takich jak Winrych, zmuszonych do najwyższego heroizmu w W ebo­oku oma­wiam wszyst­kie zagad­nie­nia z nowe­li „Roz­dzio­bią nas kru­ki, wro­ny…" oraz poda­ję kon­tek­sty z innych lek­tur obo­wiąz­ko­wych. Znaj­dziesz tu mię­dzy inny­mi omó­wie­nie tema­tu „Reflek­sja o losach powstań­ców" na pod­sta­wie nowe­li „Roz­dzio­bią nas kru­ki, wro­ny oOft6yB.